Ondanks TomTom konden we het wijnhuis toch moeilijk vinden. Dus Olivier, de runner-up uit deze wijndynastie, kwam ons met de auto tegemoet rijden, wat een service.  Langs een lange oprijlaan vol Oleanders rijden we het landgoed op. Rechtdoor is de camping rechtsaf het grote landhuis. Olivier toont ons de ‘kelders’ die momenteel verbouwd worden voordat de oogst binnen is. De meeste vaten zijn nog van beton en van begin 20e eeuw. Olivier vertelt dat deze kolossen altijd met twee man worden schoongemaakt. Een staat buiten en praat voortdurend tegen zijn metgezel om er zeker van te zijn dat de ander het nog goed maakt. Door de most komt er namelijk veel stikstof vrij. Dit zorgt ervoor dat men zich wel eens onwel kan gaan voelen (er vallen zelfs wel eens doden, maar gelukkig niet bij Montrose). Bij de bottellijn is veel activiteit en wordt volop gewerkt. Verschillende ladingen staan al klaar voor o.a. Zwitserland, Nederland en Noorwegen. Ieder land krijgt geleverd naar eigen behoefte. Zo vinden Nederlanders en Britten een schroefdop prima voor de rosé, maar bijvoorbeeld in het traditionele Zwitserland is alleen een kurk geoorloofd. 

Na de bottellijn, gaan we via het kantoortje de proefruimte in. Daar hebben we uiteraard geen bezwaar tegen. Via de Chardonnay, worden we na de Rosé (meest verkocht) getrakteerd op verschillende rode wijnen en als laatste op de Muscatwijn een dessertwijn. Olivier vertelt dat ze laagdrempelige wijnen willen maken die iedereen kan waarderen van terrasdrinker tot ware liefhebber. Dat is zeker gelukt. Net voordat we de rondleiding beeindigen laat Olivier ons hun nieuwste aanwinst zien: een superdeluxe gastenverblijf. Uiteraard kun je ook altijd kiezen voor een overnachting op de bijbehorende camping. Kortom, een bezoek aan Domaine de Montrose is meer dan de moeite waard.

Bij Montrose organiseren ze ook vaak blindproeverijen met rosés uit de buurt. Vraag ernaar.